گره خورده

دست های گره خورده را

چرا

رو به آسمان می گیری؟

خشونت ایمان،

                    تو را کشته است.

خشونت این ایمان،

                    تو را کشته است.

با اشک

به دست هایت می نگرم،

از اعماق جهنم،

                           و برایت دعا می خوانم!

...

سال ها

فرسودگی را

لا به لای انبوه ماشین ها

پنهان کردم

و نفس کشیدم،

اما

دست های آلوده ام را

به ریا،

              رو به آسمان نبردم

من

در جهنم ِ تو نیستم.

باور کن

پس

دست های گره خورده را

برای من

رو به آسمان نگیر !!!

                                                                                                         عمید

                                                                                                   ۱۳۸۶/۲/۲۱

غزلی در نتوانستن

از دست هایِ گرمِ تو

کودکانِ توامان ِ آغوشِ خویش

سخن ها می توانم گفت

غمِ نان اگر بگذارد.

نغمه در نغمه در افکنده

ای مسیحِ مادر، ای خورشید!

از مهربانی یِ بی دریغ ِ جان ات

با چنگِ تمامی ناپذیرِ تو سرود ها می توانم کرد

غمِ نان اگر بگذارد.

رنگ ها در رنگ ها دویده،

از رنگین کمانِ بهاریِ تو

که سراپرده در این باغِ خزان رسیده بر افراشته است.

نقش ها می توانم زد

غمِ نان اگر بگذارد.

چشمه ساری در دل و

                             آب شاری در کف،

آفتابی در نگاه و

فرشته ای در پیراهن،

از انسانی که تویی

قصه ها می توانم کرد

غم ِ نان اگر بگذارد.

                                                                                     احمد شاملو

                                                         آیدا، درخت خنجر و خاطره

درباره این شعر:

1- شعری بسیار زیبا و روان از شاملو که روایت مدرن و پیچیده عشق در دنیای امروز را بازگو می کند. روایتِ عشقِ انسانی ، که در مراحل متعالی خود با مفاهیم تامین نیاز، قدرت اقتصادی، رفاه و سایر دغدغه های زیستی در می آمیزد و رنگ عجیبی به خود

 می گیرد. به راستی که محدوده عشق به عنوان یک نیاز اساسی، امروز از ترکیب های ساده ی احساسی و غریزی پا فراتر نهاده و به مقوله ی پیچیده ای تبدیل شده است.

2- گاهی اوقات، به دست آوردن روزی، آنچنان انسانها را درگیر می کند که تمامی ارکان زندگی آنها، از آن متاثر می شود. مجالی برای عشق ورزیدن، محبت کردن،

تفریح کردن، صحبت کردن و در کنار هم ماندن باقی نمی ماند. زندگی ماشینی جایگزین زندگی انسانی می شود و این خطری است که جوامع انسانی در حال توسعه را تهدید

 می کند. جوامعی که سطح پایین رفاه و فقر، رنگ جدیدی به مفاهیم انسانی می دهد.

3- یه پسرخاله ای دارم که می گه عشق در ایران چند مرحله داره: اول مرحله ی قبل از ازدواج و دوران نامزدی و دوستی که عشق بیشتر، صورت زبانی و کلامی و ظاهری به خود می گیره. محبت هایی که شاید حتی در قالب یک " دوستت دارم "  ساده به اندازه ی کافی تاثیر گذار میشن. یا مثلا محبت کردن به شکل هدیه خریدن و . . .

 مرحله دوم ابتدای ازدواج را شامل می شه. در این دوران عشق ،بیشتر صورت حسی و جسمی داره. دو طرف با هم عشق بازی می کنند و به صورت حسی و جسمی عشق را درک می کنن.

پرده ها کم کم کنار میرن و دریافت ها از طرف مقابل، درونی میشه. دو طرف همدیگه رو یواش یواش میشناسن.

مرحله سوم که دو طرف، بیشتر ویژگیها و نقص های هم رو شناختن. چندین سال از شروع زندگی مشترک گذشته و مشکلات زندگی ، بچه ، کرایه خونه، غم خریدن خونه و ماشین و ... مجالی برای عشق ورزیدن ِ زبانی و جسمی و ظاهری به شکل اولیه باقی نمی گذاره.

اما فداکاریها و گذشت هایی در زندگی مشترک وجود دارن که حضور عشق رو به صورت متعالی اون میشه احساس کرد. مردی که برای رفاه ِ خانواده اش شب و روز، بیرون از خانه کار می کنه و زنی که از هیچ گذشتی برای ثبات کانون خانواده دریغ نمی کنه. این مرحله ی تکامل عشقه که شاید فوران های احساسی ابتدای زندگی را نبینیم ولی حضور عشق را  کاملا درک می کنیم.

4- شاملو تعالی عشق را برایمان تصویر می کند و انسانی که از انسانی دیگری قصه های شیرین و واقعی می سازد. قصه هایی که به لطف وجود عشق، گاهی از افسانه ها هم

 شگفت انگیزتر  می نمایند.

 افسانه ی حفظ کردن عشق در هیاهوی مشکلات انسان مدرن.

این شعر را تقدیم می کنم به همه ی زوج های عاشق.