بگذار چنان از خواب برآیم که کوچه های شهر حضور مرا در یابند.
دست هایت
چراغ خانه ها خاموش است.
جرات حماسه ندارم.
در سینه تاریک من خورشید بکار،
تا شمعی
برای یک شهر تیره
بیافروزم!
و اگر نه ...
دست هایت را
روی چشم هایم بگذار.
دست هایت را
روی چشم هایم بگذار.
۱۱ فروردین ۱۳۸۶
عمید
+
نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن 1386ساعت 12:59 توسط عمید
|
فریاد زدم
بلند ...
در سکوت هم رازی نبود!
هر شعر یه تجربه ی بی نظیرِِِِِِِِِ ، از زندگی . اینجا تو کوچه های شهر دوست دارم هر ماه یه شعر با هم بخونیم و در تجربه های بی نظیر هم شریک بشیم... شعرهای خودمم هست... خوشحال میشم شعرهای شما رو هم بخونم...
و در آخر این جمله از چخوف:
از من پرسیده ای زندگی چیست. مثل اینکه بپرسی هویج چیست؟ خب هویج،هویج است و همین است که هست.
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
پیوندهای روزانه
علیرضا
مهدی مرادی
دلارام
آرشیو پیوندهای روزانه
نوشته های پیشین
تیر 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
فروردین 1387
اسفند 1386
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
آبان 1386
مهر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آرشیو موضوعی
شعرهای شخصی
شاعران ما
پیوندها
سايت رسمی احمد شاملو
تازه های ادبی
سایت ادبیات ایران و جهان
کانون ادبی توتم
کانون وبلاگ نویسان قزوین
مجله ی شعر و ادب
فروغ فرخ زاد
راز
شبکه اطلاع رسانی استان قزوین
انجمن شاعران ایران
گریز
POWERED BY
BLOGFA.COM
BLOGFA.COM