تبليغاتX
کوچه های شهر - شعر های شخصی من 30
بگذار چنان از خواب برآیم که کوچه های شهر حضور مرا در یابند.

 

مست

دست خدا،
در جهنم من پیدا نیست.

پدری مست،
به دخترش ناسزا گفت، - پست.
روح ِ زنش را می خورد.
گریه های حل شده در نفس هایش...
دختر شکسته است.

جهنم همین جاست.
راه حلی نمی یابم...

: تو را که می  توانم بکشم!

دست خدا!!
کجایی پس؟!

دختری در جهنم،
مادری در آتش،
پدری مست.

                                                                                     عمید

                                                                                                  ۱۲ فروردین ۱۳۸۷
                                                                                                 تقدیم به زنی در
جهنم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 23:56  توسط عمید  |